Jurriaan van Stigt
"Wat is jullie MPG-score?" vraagt de wethouder enthousiast. Ik antwoord: "0,67." Hij knikt alsof hij begrijpt wat dat betekent. Spoiler: dat doet hij niet. Ik trouwens ook niet echt.
De laatste jaren doen we bij LEVS iets gevaarlijks: we gingen daadwerkelijk rekenen. Niet in MPG-punten, maar in kilogrammen CO₂. Bleek dat ons project met een keurige MPG-score helemaal niet zo Paris Proof was als we dachten. Het voelde alsof je ontdekt dat je hele leven kilometers hebt gemeten in bananen.
Het probleem met MPG is dat het een geheimtaal is. Een Esperanto voor bouwers die niemand spreekt. Ondertussen werkt Frankrijk gewoon met 530 kilogram CO₂ per vierkante meter. Snap je direct. Net als in Mali, waar de metselaar zijn huis bouwt zonder puntensysteem maar met gevoel voor materiaal. Eenvoud werkt.
En dan die NMD-dwangbuis. Een Duitse fabrikant met een perfecte EPD moet voor Nederland alles opnieuw laten maken met ecoinvent 3.6. Waarom? Omdat wij het altijd net even anders willen. Het is alsof je voor België een ander soort baksteen moet uitvinden.
Hier is het voorstel: schrap de MPG en NMD als basis, ga voor kilogrammen CO₂. Accepteer internationale EPD's. Maak een twaalfjaarplan zoals Frankrijk: bijv. 550 kg voor appartementen in 2026, stapsgewijs in stappen van 3 jaar naar bijv. 300 kg in 2037. Helder, meetbaar, begrijpelijk. Ook voor de politiek, wethouders en de bouw.
De bouwsector bespaart zo tientallen miljoenen aan dubbele EPD-administratie. We sluiten aan bij Europa in plaats van ons eigen eilandje te bouwen. En we halen 1 à 2 megaton CO₂ reductie. Niet door ingewikkelder te worden, maar door eindelijk begrijpelijk te zijn.
Het perfecte duurzame gebouw bestaat niet. Maar een begrijpelijk systeem zou al een hele verbetering zijn. En nu met een nieuw kabinet lijkt me dat het juiste moment. Want om in de woorden van Jetten te spreken: "Het kan wel."