LEVS denkt ... over tijdelijk
Afgelopen weekend werd in de Klimhal in Amsterdam het NK Boulderen gehouden. Niet in een groot ambitieus sportcentrum dat met allerlei overheidsbijdragen tot stand is gekomen, maar in een tijdelijke hal, een ‘gekantelde stalen doos’ die door puur ondernemers-bravoure al 16 jaar ‘professionele’ plannen in succes weet te verslaan. Het gebruiken van nieuwe functies om lege plekken betekenis te geven is dus niet nieuw, de waardering ervoor wel.
De initiatiefnemer van de Klimmuur werd in 1995 niet enthousiast ontvangen met zijn ideeën, nu past zijn strategie wel in de visie van tijdelijkheid en van het gebruik maken van de krachtige dynamiek van avontuurlijke ondernemers als eigenaar Peter Kok. Niet gebouwen maar mensen, gebruikers, bewoners, geven een natuurlijke betekenis aan een plek. Het gebouw is een middel en niet een doel op zich. Door het plaatsen van de Klimhal heeft deze plek in de stad een betekenis gekregen die hij niet had.
Oorspronkelijk was de hal bedoeld om 3 jaar de toen nog actuele tippelzone en drugscene op deze plek te bestrijden. In 2005 is de hal 150 meter verplaatst, opgetild met vijzels van Mammoet en met een ponton over het water naar de andere zijde van het spoor gebracht. Daar staat hij al weer 6 jaar half op de funderingen van de IJ-tunnel. Vierjaar geleden werd de boulderruimte onder het spoor uitgebreid. Wederom tijdelijk want de projecten op het Oosterdoks eiland zouden in 2008 gereed zijn en dan moest de route naar het muziek gebouw aan het IJ er lopen. De locatie zou dan zijn waarde bewijzen voor grootstedelijke hoogwaardige voorzieningen. Maar de crisis besliste anders en eind 2011 is de klimhal wederom aangepast en is de vierde ronde ingegaan voor het gebouw met het nieuwe schuifdak. En hij heeft zelfs een populair tijdelijk zusje erbij gekregen, de hippe horeca Hannekes Boom.
Wij hebben vanuit vele invalshoeken gewerkt in en buiten de stad. De focus altijd gericht op de opgave, de mogelijkheden van een plek of de betekenis van een programma. Place-making (place-branding) is van alle tijden en vraagt inventiviteit en bescheidenheid van ontwerpers. Wij doen het al sinds 1995 en met succes want de klimhal heeft al zijn beloftes met een kleine 25.000 bezoekers per jaar meer dan waargemaakt. Dat kunnen we van het Oosterdokeiland nog niet zeggen.
Lees ook de andere berichten van Nieuws met LEVS 3|2011:
1 Ignatius officieel open
2 3 A-labels voor Ignatius
3 Interieurontwerp voor Rijnja
4 Het 4e leven van de Klimmuur
6 Publicatie over bouwen in Mali
De initiatiefnemer van de Klimmuur werd in 1995 niet enthousiast ontvangen met zijn ideeën, nu past zijn strategie wel in de visie van tijdelijkheid en van het gebruik maken van de krachtige dynamiek van avontuurlijke ondernemers als eigenaar Peter Kok. Niet gebouwen maar mensen, gebruikers, bewoners, geven een natuurlijke betekenis aan een plek. Het gebouw is een middel en niet een doel op zich. Door het plaatsen van de Klimhal heeft deze plek in de stad een betekenis gekregen die hij niet had.
Oorspronkelijk was de hal bedoeld om 3 jaar de toen nog actuele tippelzone en drugscene op deze plek te bestrijden. In 2005 is de hal 150 meter verplaatst, opgetild met vijzels van Mammoet en met een ponton over het water naar de andere zijde van het spoor gebracht. Daar staat hij al weer 6 jaar half op de funderingen van de IJ-tunnel. Vierjaar geleden werd de boulderruimte onder het spoor uitgebreid. Wederom tijdelijk want de projecten op het Oosterdoks eiland zouden in 2008 gereed zijn en dan moest de route naar het muziek gebouw aan het IJ er lopen. De locatie zou dan zijn waarde bewijzen voor grootstedelijke hoogwaardige voorzieningen. Maar de crisis besliste anders en eind 2011 is de klimhal wederom aangepast en is de vierde ronde ingegaan voor het gebouw met het nieuwe schuifdak. En hij heeft zelfs een populair tijdelijk zusje erbij gekregen, de hippe horeca Hannekes Boom.
Wij hebben vanuit vele invalshoeken gewerkt in en buiten de stad. De focus altijd gericht op de opgave, de mogelijkheden van een plek of de betekenis van een programma. Place-making (place-branding) is van alle tijden en vraagt inventiviteit en bescheidenheid van ontwerpers. Wij doen het al sinds 1995 en met succes want de klimhal heeft al zijn beloftes met een kleine 25.000 bezoekers per jaar meer dan waargemaakt. Dat kunnen we van het Oosterdokeiland nog niet zeggen.
Lees ook de andere berichten van Nieuws met LEVS 3|2011:
1 Ignatius officieel open
2 3 A-labels voor Ignatius
3 Interieurontwerp voor Rijnja
4 Het 4e leven van de Klimmuur
6 Publicatie over bouwen in Mali